23 October 2017

News Flash

वाळूतल्या रेघोटय़ा

कुठल्या ना कुठल्या निमित्तानं समुद्रकिनाऱ्यावर माणसं जातात.

अनिश्चितता!

..आणि शेवटची ओव्हर सुरू होते. सहा चेंडू, नऊ धावा!

हातचा..!

मुलाच्या उच्च शिक्षणासाठी प्रवेशाच्या तयारीचा प्रसंग असतो.

आपण आहोत तिथंच असतो का..?

माणसाच्याच अस्तित्वाला दोन अंगं आहेत. तो शरीरानं तर वावरत असतोच, पण तो मनानंही वावरत असतो

हवं-नकोच्या पलीकडं..

कधी तसा योग येतोही. पहिल्यांदा गेल्यावर अगदी कृतकृत्य झाल्यासारखं वाटतं.

पर्याय संपले..?

वडील म्हणतात, ‘‘जरा दमानं घ्या.

धूसर रेषा..!

माणूस म्हणून प्रत्येकाला अनेक गरजा आहेत.

‘परीक्षेनंतरचा अभ्यास.’!

परीक्षेत मिळालेले पन्नास गुण, तो विषय पन्नास टक्के कळल्याचं दर्शवतात.

एक मिनिट..!

खरं तर हे साठ सेकंदांचं मिनिट, हे मिनिट फारच किरकोळ वाटतं.

अंतर..!

असं का होत असावं, की मित्राचं पाच किलोमीटरवरचं घर

‘बरोबर आणि चूकही..’!

असल्या प्रश्नात जो तो मार्ग काढील, पुढं जाईल, त्याचं काम साध्य करून घेईल. प

कुवत

कार्यालयीन कामांचा तीन महिन्यांचा आढावा घेतला जाणार होता.

‘आपलं’ जग..!

ज्याला कुणाला आपल्या जगातलं दुसऱ्याला सांगता येत नसेल

सोबतीचा आनंद

सकाळची गडबडीची वेळ. मुलीच्या घरी माहेरून आईचा फोन येतो.

बिनगरजेची ओझी!

इतकं असूनही कामं करावीत, पण यशाची काळजी सोडावी असं कोणाला वाटत नाही.

तक्रार!

एकूण एवढय़ाशा साध्या गोष्टीत आणि जवळच्या संबंधातसुद्धा तक्रार माणसाच्या आयुष्याला एक अवघडलेपण आणते.

आजचं ‘आज’!

उद्यासाठीचा विचार, नियोजन, त्यानुसार आज करायची कामं यांना ‘आज’ जरूर स्थान आहे.

समजून घेऊ या – ‘बदल’!

आपल्या लक्षातही येत नाही आणि एक दिवशी ते आपली उंची ओलांडूनही वर जाऊन आपल्याला सावली देतं आहे

शाश्वत आनंदासाठी

माझ्या खाण्याला माझ्या पोटाची मर्यादा होती, त्यामुळंच माझ्या आनंदालाही तीच मर्यादा होती.

आनंदाचा शोध

फक्त त्याचा तो आनंद मिळवण्याचा मार्ग चुकलेला आहे, असे आपण म्हणतो.