इंधन प्रतीक्षेत रांगेत सहा तास., मग रिक्षा चालवून संसाराचा गाडा ओढणार कसा ‌?  

 इंधन तुटवड्याची आवई उठली आणि पेट्रोल पंपावर रांगा लागल्या. पेट्राेलच्या रांगा वाढल्या तर इंधन सर्वाना मिळणार नाही. पुरेसा साठा असूनही टंचाई निर्माण होईल म्हणून त्याचे काही जिल्ह्यात रेशनिंग सुरू झाले आहे. याच वेळी रिक्षांमध्ये ‘ सीएनजी ’ भरण्याची घाई सुरू झाली. दोन दिवसापासून त्यासाठी रांगा लागू लागली होती. शहरात ‘ गो गॅस ’ कंपनीचे केवळ दोनच पंप चालू असल्याने रिक्षाचालकांनी रांग लावलेली. एकदा गॅस भरला की चार – पाच दिवस इंधन पुरते., असे सय्यद तय्यब सांगत होते, त्यांचे सगळे कुटुंब हे त्यांच्या रिक्षा चालविण्यावर अवलंबून. दोन मुली, दोन मुले, आई आणि पत्नी. १० – १२ तासाचे काम केले तर खर्च वजा जाता सरासरी प्रतिदन ५०० रुपये पडतात. आता इंधनाचा खर्च वाढला आणि कमाई घटली.

महिनाभराची १५ हजार रुपयांची कमाई आता तीन हजार रुपयांनी घटली. गारखेड भागात राहणारे पुरुषोत्तम केसकर गेली २० वर्षे ऑटो रिक्षा चालविण्याच्या व्यावसायात. ते चार तासापासून रांगेत उभे होते. आज इंधन मिळाले नाही तर उद्या पुन्हा चार – पाच तास रांगेत उभे रहावे लागेल. मग धंदा कसा होणार ?  त्यामुळे रात्रीतून इंधन भरणे गरजेचे. एका रिक्षात १२ लिटर गॅस भरला जातो. मग रिक्षा प्रतिलिटर सरासरी २० किलोमीटर चालते. आता युद्धाचा फटका इंधन दर वाढीवर झाल्याने रिक्षा चालकांचे कामाचे तास वाढले आहेत. त्यांचा बहुतांश वेळ रांगेत जातो आहे. तरुण मुकीब सय्यदने सकाळी ११ वाजता घर सोडले होते. रात्रीच्या ११ वाजता तो रांगेत सर्वात शेवटी होता. त्याला कधी पेट्रोल मिळेल हे कोणालाच सांगता येत नव्हतं. तो रात्रभर रांगेत उभा  हाेता. उर्जा कमी पडली की संसराला कात्री लावावी लागते आहे, त्यात अर्थसाखळीतील शेवटचा माणूस होरपळतो आहे.