19 October 2018

News Flash

फरक पडणार हे नक्की!

आमचं शाळा शिक्षण इंग्रजीत आणि आजूबाजूची आणि घरात बोलण्याची भाषा मराठी.

चित्रनिर्मितीचा वसा

माझ्यासाठी चित्रनिर्मिती, लेखन आणि शिकविणे या एकाच नाण्याच्या तीन बाजू आहेत.

शब्द व्हावे सारथी

‘मग साठ इंजेक्शने घ्यावी लागतील न रडता. मुंगी चावल्यागत वाटेल.’’ माझे वय साडेपाच वर्षांचे होते.

लावायचा आहे छोटासा दिवा..

मला लेखक वगैरे तर नव्हतंच व्हायचं. डॉक्टर व्हावं असं वाटायचं लहानपणी.

बिनभिंतीची शाळा

मी आणि माझ्या सहकाऱ्यांनी २०१०-११ मध्ये पश्चिम घाट परिसरतज्ज्ञ गटाचा अहवाल लिहिला.

मी कोण?

आज जेव्हा मी मागे वळून पाहतो, तेव्हा मनात विचार येतो, मला कोण व्हायचं होतं, मी कोण झालो?

‘जिंदगी दा कल चालू होने वाली है’..

उद्या उठल्यावर नवे कोरे करकरीत चोवीस तास आपल्या हातात असणार.

अजून शोध चालूच

१९५५ मध्ये, नुकतेच सोळावे र्वष लागले असताना मी ‘वेडी माणसं’ ही एकांकिका लिहिली.

‘‘तृप्त मी शिवशक्तीच्या गानात झालो शारदे’’

‘‘वडिलांनी माझं मन जाणलं आणि ते मला निरनिराळ्या किल्ल्यांवर घेऊन जाऊ लागले.

मी शि. द. फडणीस

आमचं एकत्र कुटुंब. माझे काका हेच कुटुंब प्रमुख. भोजेतच ते जमिनीचे काम पाहात होते.

डॉक्टरकी नव्हेच व्रत!

बाबांनी दुसऱ्या महायुद्धाच्या काळात बर्मा फ्रंटवर डॉक्टर म्हणूनही काम केलं होतं

जगण्याची लढाई

दिवसच असे भेदरलेले आणि भयचकित करणारे होते. मोठा भाऊ कॉलेजच्या पहिल्या वर्षांत होता.

आणि ‘विज्ञान लेखक’ झालो..

माझ्या आयुष्यात माझी आई आणि माझी पत्नी सविता आणि मामाचं महत्त्व अनन्यसाधारण आहे.

जगलो, तेच लिहीत गेलो

शेतात दिवसभर काम करायचं. रात्री कंदिलाच्या मिणमिण प्रकाशात पुस्तकं वाचायची.

नावीन्याचा अविरत शोध

पाचवीपासून पुढे तेथे मराठी शाळाच नसल्यामुळे मी गुजराती माध्यमाच्या शाळेत दाखल झालो.

पुष्कळ अजुनी उणा।

   नोकरी लागल्यावर अधाश्यासारखी पुस्तकांची खरेदी केली. खऱ्या अर्थाने तेवढं एकच व्यसन जपलं.

‘जीस्त करने का सलीक़ा भी जियाँ से आया’

‘श्रेयश्च प्रेयश्च..’ चिंतनशील लेखक या नात्याने पूर्वसुरींप्रमाणेच मलादेखील या संकल्पनेचा विचार करावा लागलेला आहे.

‘कोणी निंदो वा वंदो’

माझ्या जीवनातील पहिली समाधानाची गोष्ट म्हणजे एक मोठी घटनाच आहे.

वनस्पतींची कोडी उलगडली

मी १९५६ मध्ये वनस्पतिशास्त्राच्या उच्च शिक्षणासाठी जर्मनीत दाखल झालो आणि पुढे १९५८ मध्ये मी माझ्या डॉक्टरेट पदवीसाठी संशोधनास सुरुवात केली आणि तेव्हापासून आजपर्यंत, म्हणजे गेली सुमारे साठ वर्षे मी

समन्वयाचे जगणे

आयुष्याबद्दल सारे सांगून झाल्यावर श्रेयस आणि प्रेयस वेगळे असतात असे मला वाटत नाही.

‘हो-नाही’चा जादूई समतोल

आमच्या ‘दोघी’ या चित्रपटात एक दृश्य आहे. कृष्णा आणि गौरी.

चळवळींचे बळ

चाळीसगावांत माझे वडील व्यवसायाने वकील, सामाजिक कामांमध्येही आघाडीवर.

अस्वस्थ वर्तमान

८ ऑगस्ट १९४२ ला मला मोठय़ा भावाने काँग्रेसच्या गवालिया टँक येथील अधिवेशनाला नेलं होतं आणि गांधीजींचं ‘चलेजाव’ भाषण कानावरनं गेलं होतं.

पुसट.. कोवळ्या.. नावासाठी!

यंदाच्या ८ नोव्हेंबरपासून पु. ल. देशपांडे यांचं जन्मशताब्दीवर्ष सुरू होत आहे.