10 December 2018

News Flash

स्वप्नातही न पाहिलेला ‘ड्रीमरोल’

रंगमंचावर ‘इंदिरा’ घडवताना मीही अधिक खंबीर होतच होते.

स्वत:ला सापडत गेले..

माझ्या सुदैवाने खूप लहान वयात सत्यदेव दुबेंसारखा महान रंगकर्मी मला गुरुस्थानी लाभला.

राधा

या नाटकाचे दोन टप्प्यांत मिळून दहा वर्षांच्या अंतराने शंभर प्रयोग केले आम्ही.

माझी ‘व्हाइट लिली’

आमच्या नाटकातली ‘व्हाइट लिली’ खूप एण्टरप्रायजिंग आहे, जरा फिल्मी आहे, खूप हळवी आहे.

‘‘धन्यवाद, रमा!’’

तालमी सुरू झाल्या. रमाशी ओळख वाढायला लागली. ती साधारण पन्नाशीची म्हणजे माझ्या वयाची, गृहिणी होती.

आत्मिक समाधान देणारी ‘सईदा’

‘‘संहितेच्या पातळीवर ‘हमिदाबाईची कोठी’ हे खूपच प्रभावी नाटक होतं

..आणि विनया मला भेटू लागल्या

विनया मला तशी प्रत्यक्ष कधी कुठे भेटली आठवत नाही का ती मनातच होती?

एकाच नाटकातल्या दहा भूमिका

एकाच नाटकात १० वेगवेगळ्या भूमिका करायचं आव्हान होतं ते आवडलं आणि मी हे नाटक स्वीकारलं..

रांगडी ‘रखमा’

‘झुंज’ नाटकातली रखमाची भूमिका अतिशय वेगळी होती. ती मला मिळाली तिचाही एक किस्साच आहे.

सच्चा स्वर देणारी विनी

स्थळ बालगंधर्व, पुणे. १५ ऑगस्ट १९९१. वेळ दुपारी १२.३०. नाटक ‘चारचौघी’.

वेदनेतील शल्य..

व्यथा आणि वेदनेचं दुसरं नाव आहे नंदिनी अर्थात ‘पांढरा बुधवार’.

आत्मविश्वास देणारी ‘प्रज्ञा’

नाटकाची एक प्रक्रिया असते, त्यात रिहर्सलची जी ‘लक्झरी’ असते ती इतर कोणत्याही माध्यमाला नसते.

कोलाहलात अंत:स्वर जपणारी अनघा..

निसर्गानं दिलेलं बाईपण, आईपण आपल्या परीनं स्वीकारलेली.

कुसुमच्या शोधात…

सुजाता ऊर्फ कुसुम मनोहर लेले माझ्या डोक्यात ठाण मांडून बसली होती.

नरूची आई..!

साधारणपणे १९९५ च्या दरम्यान मंगेशनं (कदम) आणि जयंतनं ‘अधांतर’चं स्क्रिप्ट माझ्याकडे पाठवलं.

वर्षांनुवर्षे दरवळणारी रातराणी

४ मे १९७३ पासून आजपर्यंत मी एकूण १०० कलाकृती दिग्दर्शित केल्या आहेत.

आनंदी माधवी

‘साखर खाल्लेला माणूस’ या नाटकातली माधवी देशपांडे.

सविता : एक गूढ

खरं सांगायचं तर त्या व्यक्तिरेखेचे गूढ आजही मला उकललेले नाही.

आव्हानात्मक ‘अम्मी’

माझ्या नाटय़ कारकिर्दीला जवळजवळ ५२ वर्षे झालीत.

सिंधूताईंची वेदना

‘माणूस’ दिवाळी अंकासाठी १९७८ मध्ये मी ‘जौळ’ ही कादंबरी लिहिली.

स्वाभिमानी, कणखर उमा

माझ्या एकतीस नाटकांपैकी विनोदी नाटकं वगळता वीसएक नाटकं स्त्रीभूमिकाप्रधान आहेत.