Leading International Marathi News Daily
मंगळवार, २४ फेब्रुवारी २००९
(सविस्तर वृत्त)

आजा आजा, जिन्दे शामियाने के तले
जम्री वाले, नीले आसमाने के तले
रत्ती रत्ती, सच्ची, मैंने जान गंवाई है
नच नच कोयलों पे, पात बिताई है
अखियों की नींद मैने, फूंकों से उडम दी
गिन गिन तारे मैने, उंगली जलाई है
जय हो..

 


चख ले, हां चख ले
रात शहद है.. चख ले
रख ले, हां दिल है
दिल आखम्री हद है.. रख ले
काला- काला- काजल - तेरा
कोई काला - जादू है ना
जय हो..
कब से, हां कब से
जो सब पे रुकी है.. कह दे
कह दे, हां कह दे
अब आंख झुकी है.. कह दे
थम के, हां थम के
शब तेजम् कदम है.. दम ले
दम ले, हां दम ले
कुछ वक्त भी कम है.. दम ले
ऐसी-ऐसी - रोशन - आंखे
रौशन, दो दो, हीरे है क्या..
आजा आजा..
फूलों को जरा सांस लेने दो’
गीतकार गुलजार यांना सकाळपासून उसंत मिळत नव्हती. ऑस्करवर मोहोर उमटविणाऱ्या ‘स्लमडॉग’च्या ज्या ‘जय हो’ गाण्याला ए. आर. रेहमान याला सवरेत्कृष्ट पाश्र्वसंगीताचा किताब मिळाला त्या गाण्याचे लेखन गुलझार यांनीच केले आहे. सकाळपासून चाहत्यांची रीघ लागली होती. त्यांनी दिलेल्या पुष्पगुच्छांमुळे त्यांचे सबंध घरच भरून गेले होते. न कंटाळता गुलजार त्या प्रत्येक पुष्पगुच्छाचे शुभेच्छापत्र स्वत:कडे ठेवून त्याभोवती गुंडाळलेले प्लॅस्टिक काढून फेकत होते. त्यावेळी उपस्थित असलेले आपले स्नेही अरुण शेवते यांना अतिशय सूचकपणे गुलजार म्हणाले ‘अरे भाई इन फुलों को जरा सांस तो लेने दो’..