-डॉ. प्राची मोघे
Why read Rigveda science and philosophy: जगातील सर्वात प्राचीन ग्रंथ म्हणजे ऋग्वेद ..वेद शब्द विद या धातूपासून झाला आहे याचा अर्थ म्हणजे जाणणे. वेद म्हणजे ज्ञान. भारतीय संस्कृतीच्या प्राचीन आणि समृद्ध परंपरेचा पाया वेदांवर उभा आहे.. ऋग्वेद केवळ धार्मिक ग्रंथ नसून तो मानवी विचार, निसर्गचिंतन, तत्त्वज्ञान, समाजरचना आणि आध्यात्मिक जिज्ञासेचा अमूल्य ठेवा आहे. त्यामुळे आधुनिक काळातही ऋग्वेद वाचण्याचे महत्त्व कमी झालेले नाही, उलट ते अधिकच वाढले आहे.
ऋग्वेदात एकूण १० मंडले, १०२८ सूक्ते आणि सुमारे १०,५५२ ऋचा आहेत. या ऋचांमध्ये अग्नी, इंद्र, वरुण, सोम,रुद्र, सूर्य, वायू, द्यावा-पृथिवी, उषा, अदिती, नदी यांसारख्या देवतांचे स्तवन केलेले आहे. मात्र हे स्तवन केवळ देवपूजेपुरते मर्यादित नसून त्यामागे निसर्गातील शक्तींविषयी कृतज्ञता, विश्वनियमांची जाणीव आणि जीवनातील संतुलनाचा विचार दडलेला आहे. निसर्गातील दृश्यांवर मानवी भावना आरोपित केल्या आहेत. निसर्ग आपल्याला भरभरून देत असतो. या निसर्गाबद्दल कुतूहल आहे. त्याच्याबद्द्दल आदर आहे, कृतज्ञतेचा भाव आहे. इथे कुठेही भीतीचा लवलेश नाही मात्र सगळे सुरळीत चालाव, मनुष्याची ऐहिक भरभराट व्हावी, सुखी समाधानी आयुष्यासाठी निसर्गाला देवता मानून त्याची प्रार्थना केली आहे. म्हणूनच ऋग्वेद वाचल्याने आपल्याला निसर्गाशी सुसंवाद साधण्याची दृष्टी मिळते.

१.आद्य तत्त्वचिंतनात्मक विचार

ऋग्वेदात मानवाने विचारलेले सर्वात जुने प्रश्न आढळतात:

  • विश्वाची उत्पत्ती कशी झाली?
  • विश्वाचा नियम कोणता?
  • मानव आणि निसर्ग यांचे नाते काय?
    ऋग्वेद वाचण्यामागील एक महत्त्वाचे कारण म्हणजे मानवी विचारांची उत्क्रांती समजून घेणे. हजारो वर्षांपूर्वी मानव विश्वाकडे कसे पाहत होता, जीवनाचा अर्थ तो कसा शोधत होता, दुःख-सुख, मृत्यू-अमरत्व याविषयी त्याचे प्रश्न काय होते….यांची उत्तरे ऋग्वेदातील ऋचांमधून मिळतात. “कोण निर्माणकर्ता आहे?”, “हे विश्व कसे उत्पन्न झाले?” अशा प्रश्नांची मांडणी ऋग्वेदात आढळते, जी आजच्या वैज्ञानिक व तत्त्वचिंतनालाही प्रेरणा देणारी आहे.

    भारत की खोज या मालिकेच्या शीर्षक गीत ऋग्वेदातील नासदीय सुक्तावर आधारित आहे.
    सृष्टी से पहिले सत नही था
    असत भी नही…
    कहा था , किसने ढका था….
    उस पल तो अगम ,अतल
    जल भी कहा था …
    नासदीय सूक्तात विश्वाच्या आरंभीच्या स्थितीचे वर्णन आहे. त्यावेळी सत, असत ,जल काही नव्हते. तिथे फक्त एक होते जे एकाकी तरंगत होते. अनेक शतकांनंतर रचलेल्या शिवलीलामृत स्तोत्राच्या अकराव्या अध्यायात याचेच वर्णन येते. नारद राजाला सांगतो….
    नव्हता मायामय विकार केवळ ब्रह्ममय साचार
    तेथे झाले स्फुरणजागर अहं ब्रह्म म्हणुनिया …

२.सकारात्मक जीवनमूल्यांची शिकवण

सत, ऋत (नैसर्गिक नियम), समता, परिश्रम, सामूहिक जीवन आणि कर्तव्यभावना यांवर ऋग्वेदात भर दिला आहे. अनेक सूक्तांमध्ये सर्व मानवांनी एकत्र राहावे, एकमेकांशी सद्भाव ठेवावा आणि समाजाच्या कल्याणासाठी कार्य करावे, असा संदेश दिला आहे. आजच्या तणावग्रस्त आणि स्पर्धात्मक जीवनात ही मूल्ये अत्यंत उपयुक्त ठरतात.
आपण ऋग्वेद १०.१९१- संज्ञान सूक्त याचे उदाहरण घेऊया. हे सूक्त ऐक्य, समन्वय, एकविचार आणि सामूहिक जीवन यांचे अत्यंत सुंदर व कालातीत तत्त्व मांडते. समाज, कुटुंब, संस्था किंवा राष्ट्र-सर्व पातळ्यांवर लागू पडणारे हे वेदकालीन मार्गदर्शन आहे.
संस्कृत-
संज्ञानं वः समनं मनांसि
समानो मंत्रः समितिः समानी ।
समानं मनः सहचित्तमेषाम्
समानं मंत्रमभिमन्त्रये वः ॥
समानो व आकूतिः समाना हृदयानि वः ।
समानमस्तु वो मनो यथा वः सुसहासति ॥
समानो मंत्रः समितिः समानी
समानं मनः सहचित्तमेषाम् ।
समानं वो हविः समानो मन्त्रो
समानं वः समितिः समानी ।
मराठी अर्थ-
तुमचे विचार एकरूप असोत,
तुमची मने परस्परांशी जुळलेली असोत.
तुमचा संकल्प एक असो,
तुमची सभा व उद्दिष्टे समान असोत.
मी तुम्हा सर्वांना एकत्र येण्याचा,
एक विचाराने चालण्याचा संदेश देतो.
तुमची आकांक्षा एकसारखी असो,
तुमची हृदये समान भावनेने भरलेली असोत.
तुमचे मन एकत्रित असो,
तुमचा सल्ला एक असो,
तुमची सभा एकत्रित असो,
तुमचे मन व चित्त परस्परांशी जोडलेले असो.
तुमचे अर्पण एकसारखे असो,
तुमचे मंत्र समान असोत,
तुमची साधना आणि सभा एकरूप असो.

मानसिक ऐक्याचा आग्रह धरतो. मतभेद असले तरी अंतःकरणात सामंजस्य व एकसंध विचार असणे समाजाच्या स्थैर्यासाठी आवश्यक आहे. फक्त बाह्य एकता पुरेशी नाही; भावनिक व नैतिक ऐक्य ही तितकेच महत्त्वाचे आहे. सहकार्य हे अंतःकरणातून निर्माण झाले पाहिजे. लोकशाही, संस्था किंवा संघटना यशस्वी होण्यासाठी संवाद, सल्लामसलत आणि सामूहिक निर्णय आवश्यक असल्याचे हे सूक्त सांगते. येथे ‘हविः’ म्हणजे केवळ यज्ञातील अर्पण नव्हे, तर सामूहिक प्रयत्न, त्याग व जबाबदारी यांचे प्रतीक आहे.

३.भारतीय भाषिक व साहित्यिक परंपरेचा उगम

संस्कृत भाषेचा सर्वात प्राचीन आणि शुद्ध नमुना ऋग्वेदात आढळतो. त्यातील छंद, अलंकार, प्रतिमा आणि प्रतीकात्मक भाषा भारतीय साहित्याच्या पुढील विकासाला दिशा देणारी ठरली. ऋग्वेद वाचल्याने भाषेची समृद्धी, शब्दांची सूक्ष्म अर्थछटा आणि काव्यात्मक अभिव्यक्ती यांची जाणीव होते.

४.आत्मचिंतनाचे साधन

अनेक ऋचांमध्ये बाह्य देवतांपेक्षा अंतःकरणातील सत्य, चेतना आणि आत्मतत्त्व यांचा शोध घेतलेला दिसतो. “एकं सद् विप्रा बहुधा वदन्ति” या विचारातून सत्य एकच असून त्याच्या अनुभूती वेगवेगळ्या असू शकतात, ही उदात्त संकल्पना मांडलेली आहे. त्यामुळे ऋग्वेद धार्मिक सहिष्णुता आणि व्यापक दृष्टिकोन शिकवतो.

५.मानसिक शांतता आणि संतुलन

ऋग्वेदातील मंत्रांचा लयबद्ध उच्चार, सकारात्मक भाव आणि आशय मनावर शांत करणारा परिणाम करतो. म्हणूनच मंत्रपठणाला ध्यानसाधनेचे स्वरूप प्राप्त झाले आहे. वैज्ञानिक दृष्टीनेही मंत्रोच्चारामुळे मनःशांती आणि एकाग्रता वाढते, असे अनेक अभ्यास सांगतात.
मानवतेच्या मुळाशी जाऊन जीवनाचा अर्थ समजून घेण्याचा प्रयत्न आहे. निसर्ग, मानव आणि विश्व यांच्यातील नातेसंबंध समजून घेण्यासाठी, जीवनमूल्ये जोपासण्यासाठी आणि आध्यात्मिक उंची गाठण्यासाठी ऋग्वेद आजही तितकाच मार्गदर्शक आहे. म्हणूनच आपण ऋग्वेद वाचावा….स्वतःच्या सांस्कृतिक ओळखीची जाणीव ठेवण्यासाठी आणि समग्र, सुसंवादी जीवन जगण्यासाठी.

६.निसर्गाशी सुसंवादाची शिकवण

ऋग्वेदातील अग्नी, वायू, जल, उषा आणि सूर्य यांची स्तुती ही केवळ देवपूजा नसून ऋत (cosmic order) या विश्वनियमाची जाणीव आहे.

आजच्या पर्यावरणीय संकटांच्या काळात हा दृष्टिकोन:

    • निसर्गाचा सन्मान
    • शोषणाऐवजी संतुलन
    • अधिराज्याऐवजी कृतज्ञता
      यांची शिकवण देतो.

    ७.मानवी चेतनेच्या विकासाचा मागोवा

    ऋग्वेद मानवी विचारांची उत्क्रांती दाखवतो:

      • विधींपासून प्रतीकांकडे
      • अनेक शक्तींपासून एकात्म सत्याकडे

      ही प्रक्रिया पुढे उपनिषदांमध्ये गहन तत्त्वज्ञानाच्या रूपात प्रकट होते. त्यामुळे भारतीय तत्त्वज्ञान किंवा तुलनात्मक धर्मअभ्यासासाठी ऋग्वेद अत्यावश्यक ठरतो.

      ८. सार्वत्रिक आध्यात्मिक दृष्टी

      ऋग्वेदाची आध्यात्मिक भूमिका उघडी आणि समावेशक आहे.
      “सत्य एकच आहे; ज्ञानी लोक त्याला वेगवेगळ्या नावांनी संबोधतात.”

      ९.आजच्या बहुविध समाजात हा संदेश:

        • सहिष्णुता
        • संवाद
        • बौद्धिक खुलेपणा
          यांना बळ देतो.

        १०. ध्वनी, मन आणि अर्थ यांचा संबंध

        ऋग्वेदात मंत्र या संकल्पनेला विशेष महत्त्व आहे, जिथे शब्द (शब्द-तत्त्व) परिवर्तनकारी मानला जातो.
        आजही मंत्रोच्चारांचा अभ्यास:

        • मन: एकाग्रता
        • भावनिक संतुलन
        • ध्यानाची खोली
          यांसाठी केला जातो.

        ११. सांस्कृतिक आणि नागरी परंपरेची सातत्यता

        ऋग्वेद वाचल्याने आधुनिक समाजाला:

        • भारतीय संस्कृतीची मुळे समजतात
        • भाषिक आणि बौद्धिक वारसा जपता येतो