पाळीच्या काळात अनेक महिलांना एक गोष्ट जाणवते, ती म्हणजे बाहेर पडणाऱ्या रक्ताचा वास हा जखम झाल्यावर येणाऱ्या साध्या रक्ताच्या वासासारखा नसतो. काहींना तो हलका धातूसारखा, काहींना किंचित आंबूस किंवा मातीसारखा वाटतो. त्यामुळे अनेकांच्या मनात प्रश्न निर्माण होतो की, पाळीच्या रक्ताचा वास वेगळा का असतो? यामागचं उत्तर शरीराच्या जैविक प्रक्रियांमध्ये दडलेलं आहे. वैज्ञानिक दृष्टिकोनातून पाहिलं तर पाळीच्या वेळी बाहेर पडणारे द्रव हे फक्त रक्त नसते; त्यात अनेक घटक मिसळलेले असतात. त्यामुळे त्याचा वासही सामान्य रक्तापेक्षा वेगळा असतो.

सामान्य जखम झाल्यावर बाहेर पडणारे रक्त प्रामुख्याने रक्तवाहिन्यांमधून आलेले ताजे रक्त असते. परंतु पाळीच्या वेळी बाहेर पडणाऱ्या द्रवामध्ये रक्ताबरोबर गर्भाशयाच्या आतील अस्तराचे तुकडे, म्युकस, योनीस्राव आणि काही प्रतिकारशक्तीशी संबंधित पेशी मिसळलेल्या असतात. प्रत्येक महिन्यात गर्भधारणा होण्यासाठी गर्भाशयाचे आतील अस्तर जाड होते. गर्भधारणा झाली नाही, तर हे अस्तर तुटून रक्तासोबत बाहेर पडते. या प्रक्रियेला मासिक पाळी (menstruation) म्हणतात. त्यामुळे पाळीच्या वेळी बाहेर पडणाऱ्या द्रवाचा वास आणि स्वरूप हे साध्या रक्तापेक्षा वेगळे असणे स्वाभाविक आहे.

पाळीच्या रक्ताला वेगळा वास येण्यामागे एक महत्त्वाचे कारण म्हणजे रक्तातील लोहतत्त्व (iron). रक्तामध्ये हिमोग्लोबिन असते आणि त्यात लोहतत्त्व असते. त्यामुळे अनेकदा पाळीच्या रक्ताचा वास धातूलाही विशिष्ट गंध असतो तसा वाटतो. हा हलका metallic smell सामान्य मानला जातो. विशेषतः पाळीच्या सुरुवातीच्या दिवसांत रक्तस्राव जास्त असल्यामुळे हा वास अधिक जाणवू शकतो.

Award Banner

याशिवाय योनीतील नैसर्गिक जिवाणू (vaginal microbiome) ही या वासामध्ये महत्त्वाची भूमिका बजावतात. निरोगी योनीमध्ये अनेक उपयुक्त जिवाणू असतात. हे जिवाणू योनीतील वातावरण किंचित आम्लीय ठेवतात. जेव्हा पाळीचे रक्त योनीमार्गातून बाहेर पडते, तेव्हा ते या जिवाणूंशी संपर्कात येते. या परस्परसंपर्कामुळे रक्ताच्या वासामध्ये थोडा बदल होऊ शकतो. म्हणूनच पाळीच्या रक्ताचा वास हा केवळ रक्ताचा नसून रक्त, ऊतक, जिवाणू आणि योनीस्राव यांचा एकत्रित परिणाम असतो.

पाळीच्या रक्ताचा वास बदलण्यामागे आणखी एक कारण म्हणजे ऑक्सिडेशन. जेव्हा रक्त हवेशी संपर्कात येते, तेव्हा त्यामध्ये रासायनिक प्रक्रिया घडतात. यामुळे रक्ताचा रंग लालवरून तपकिरी किंवा गडद होऊ शकतो आणि वासातही थोडा बदल होऊ शकतो. उदाहरणार्थ, पॅड किंवा कपमध्ये काही वेळ राहिलेल्या रक्ताचा वास ताज्या रक्तापेक्षा थोडा वेगळा वाटू शकतो. पाळीच्या शेवटच्या दिवसांत हा बदल जास्त जाणवू शकतो, कारण त्या वेळी रक्त हळूहळू बाहेर पडत असते.

याशिवाय जननेंद्रियाभोवती असलेल्या घर्मग्रंथी आणि त्वचेवरील जिवाणूही वासावर परिणाम करतात. पाळीच्या काळात ओलावा, उष्णता आणि रक्त यांचा एकत्रित परिणाम होवून वास अधिक तीव्र वाटू शकतो. म्हणजेच कधी कधी पाळीचा वास हा फक्त रक्ताचा नसून रक्त, घाम, त्वचेवरील जिवाणू आणि वातावरणातील घटक यांचा मिश्र परिणाम असतो.

मात्र इथे एक महत्त्वाची गोष्ट लक्षात ठेवणे आवश्यक आहे. हलका किंवा सौम्य वास हा सामान्य असतो. पण जर वास खूप तीव्र, कुजकट किंवा मासळीसारखा (fishy) वाटत असेल, तर ते संसर्गाचे लक्षण असू शकते. अशा परिस्थितीत bacterial vaginosis, vaginitis किंवा इतर संसर्ग असण्याची शक्यता असते. जर दुर्गंधीसोबत खाज, जळजळ, असामान्य स्राव किंवा ताप अशी लक्षणे दिसत असतील, तर डॉक्टरांचा सल्ला घेणे आवश्यक आहे.

पाळीच्या रक्ताचा वास प्रत्येक स्त्रीमध्ये थोडा वेगळा असू शकतो. शरीररचना, हार्मोनल बदल, स्वच्छतेच्या सवयी, वापरण्यात येणारी सॅनिटरी उत्पादने आणि आहार यावरही तो अवलंबून असतो. त्यामुळे सर्व महिलांमध्ये एकच प्रकारचा वास असतो असे नाही. परंतु साधारणपणे हलका मेटॅलिक, मातीसारखा किंवा किंचित आंबूस वास हा सामान्य मानला जातो.

एक महत्त्वाचा गैरसमज म्हणजे पाळीच्या रक्ताला वास येणं म्हणजे अस्वच्छतेचं लक्षण. ही वस्तुस्थिती नाही. योनीमध्ये नैसर्गिकरित्या जिवाणू असणे हे आरोग्यदायी मानले जाते. पूर्णपणे वासरहित वातावरण ही जैविकदृष्ट्या वास्तववादी गोष्ट नाही. त्यामुळे हलका वास येणे ही शरीराची सामान्य प्रक्रिया आहे. मात्र वासामध्ये अचानक बदल होणे किंवा असामान्य दुर्गंधी येणे ही बाब दुर्लक्षित करू नये.

थोडक्यात सांगायचे झाले, तर पाळीच्या रक्ताचा वास सामान्य रक्तापेक्षा वेगळा असण्यामागे अनेक वैज्ञानिक कारणे आहेत. पाळीच्या द्रवामध्ये केवळ रक्त नसून गर्भाशयाचे अस्तर, म्युकस, योनीस्राव आणि नैसर्गिक जिवाणू यांचा समावेश असतो. त्यासोबत लोहतत्त्व, ऑक्सिडेशन आणि योनीतील मायक्रोबायोम यांचाही परिणाम होतो. त्यामुळे पाळीच्या रक्ताचा वास वेगळा वाटणे ही पूर्णपणे नैसर्गिक बाब आहे. मात्र जर वास अत्यंत तीव्र किंवा असामान्य वाटत असेल, तर तज्ज्ञांचा सल्ला घेणे हेच योग्य ठरते.