3 Worst Ways To Die : तत्त्वज्ञांच्या मते, ‘मृत्यू’ हे जीवनातील सर्वात मोठे अंतिम सत्य आहे. हे सत्य पचवणे अनेकांसाठी कठीण असले, तरी ते नाकारता येत नाही. त्यातच काही प्रकारचा मृत्यू इतका भीषण असतो की, तो ऐकूनही अंगावर काटा येतो. विज्ञानाच्या दृष्टीने सांगायचे तर, मृत्यूच्या वेगवेगळ्या प्रकारांपैकी काही मार्ग हे अत्यंत वेदनादायी आणि भयानक मानले गेले आहेत.

एखादा भीषण अपघात असो वा एखादा असाध्य आजार, मृत्यूच्या अनेक वेदनादायी पद्धती आहेत. परंतु, संशोधनानुसार खालील तीन प्रकारे होणारा मृत्यू हा जगात सर्वात भयंकर मानला जातो:

१. जिवंत गाडले जाणे (Buried Alive):

या यादीत सर्वात वर नाव येते ते म्हणजे एखादी व्यक्ती जिवंत जमिनीत गाडली जाणे. जिवंत गाडले गेल्यानंतर माणूस किती वेळ जगू शकतो यावर तज्ज्ञांची वेगवेगळी मते आहेत. काही तज्ज्ञांच्या मते माणूस फक्त १० मिनिटे जगू शकतो, तर काहींच्या मते तो ३६ तासांपर्यंत टिकून राहू शकतो.

जिवंत गाडल्यानंतर बाहेर पडणे अत्यंत कठीण असते. कारण तुम्हाला केवळ शवपेटी (कोफिन) फोडून बाहेर यायचे नसते, तर तुमच्यावर असणारा मातीचा प्रचंड भारही बाजूला सारावा लागतो. हातात फावडे किंवा योग्य साहित्य नसल्यास हे अशक्यप्राय आहे. एका धाडसी व्यक्तीने अशा परिस्थितीतून बाहेर पडण्याचा प्रयत्न केला होता. परंतु, अवघ्या चार फुटांपर्यंत पोहोचताच त्याचा जीव जाण्याची वेळ आली आणि त्याला तातडीने वाचवावे लागले.

२. रेडिएशन आजार किंवा किरणोत्सर्ग (Radiation Sickness):

रेडिएशन आजाराने होणारा मृत्यू अत्यंत वेदनादायी असतो, याला भक्कम वैज्ञानिक पुरावे आहेत. अणुबॉम्ब किंवा अण्वस्त्रांचे बळी ठरलेल्या लोकांची उदाहरणे याची साक्ष देतात. हा मृत्यू अत्यंत मंद आणि असह्य वेदना देणारा असतो.

याचे अत्यंत भयानक उदाहरण म्हणजे जपानमधील एका अणुऊर्जा प्रकल्पात अपघात झालेले ‘हिसाशी ओउची’ (Hisashi Ouchi) हे होय. अपघातानंतर डॉक्टरांनी आठवडाभर त्यांचे प्राण वाचवण्याचा प्रयत्न केला. वेदना इतक्या असह्य होत्या की त्यांनी स्वतः डॉक्टरांना उपचार थांबवण्याची विनंती केली. यादरम्यान त्यांचा हृदयविकाराचा झटका येऊन तीनदा मृत्यू ओढवला होता, पण कुटुंबाच्या विनंतीवरून त्यांना पुन्हा जिवंत करण्यात आले. अखेर ८३ दिवसांनंतर अवयव निकामी होऊन त्यांचा मृत्यू झाला. या काळात त्यांच्या डोळ्यातून रक्ताचे अश्रू येत होते आणि त्यांची त्वचा संपूर्ण गळून पडली होती.

३. पायरोक्लास्टिक प्रवाह किंवा ज्वालामुखीचा उद्रेक (Pyroclastic Flow):

ज्वालामुखीच्या उद्रेकातील ‘पायरोक्लास्टिक प्रवाह’ हा सर्वात प्राणघातक भाग मानला जातो. हा वायू आणि ज्वालामुखीच्या गरम पदार्थांचा अत्यंत वेगाने वाहणारा ढग असतो.

या प्रवाहाचा वेग इतका प्रचंड असतो की त्यापासून पळून वाचणे अशक्य असते. यात तापमान सुमारे १,०००°C पर्यंत पोहोचू शकते, जे मार्गात येणाऱ्या प्रत्येक गोष्टीचा नाश करते. प्रचंड उष्णतेमुळे काही क्षणांतच मृत्यू होतो, पण शेवटचे क्षण अत्यंत भयानक असतात कारण शरीराची त्वचा अक्षरशः भाजून निघते.