22 November 2017

News Flash

काथवट

आज माळ्यावर जुन्या सामानात काथवट दिसल्यानंतर आठवणीचे हे एक एक पदर उकलत गेले.

वारी

मला ते सर्व अनुभवायचे आहे. ते तुळशी वृंदावन डोक्यावर घेऊन चालायचे आहे.

असाही विश्वास…

‘विश्वास’, म्हणावे तर किती छोटा शब्द. पण सारे विश्व सामावण्याची ताकद असणारा.

मोरनाचण

रणरणत्या उन्हाच्या टोकदार झळा चुकवत मोर फांद्यांत विसावलेला.

बेचकी

ठाकूरद्वारच्या शाळेत आम्ही नववीच्या वर्गात होतो.

हाताने नाही म्हणा!

त्या प्रत्येक वस्तूतून येणारा आठवणींचा सुगंध मन उल्हसित करत होत्या.

वेडय़ा मना

समर्थ रामदास स्वामींनी मनाला ‘सज्जन’ म्हणून अगदी आंजारून गोंजारून उपदेश केला आहे.

खरेदी पाहावी करून!

अमेझॉन अन् फ्लिपकार्टचा जमाना आहे. सगळं काही एका क्लिकवर मिळतं.

बिलगलेलं जुनं काही…

त्या छोटय़ा कारला आता कुठेच जायचं नव्हतं.

घे भरारी

एवढय़ात ‘काव काव’ ‘काव काव’ असा कावळ्यांचा एकच कलकलाट ऐकू आला.

अनुकंपा

अनेक प्रयत्नांनंतर फोनवर संपर्क साधल्याने बरे वाटले.

ऊन येते, ऊन जाते

उजेडाची दिशा ज्ञान-विज्ञानाची असते. तुम्ही निरंजन घाटेंचं ‘संभव-असंभव’ पुस्तक वाचून बघा.

दुधावरची साय

नातवंडे घरात आली की आजी-आजोबांना जो आनंद होतो तो शब्दांत लिहिण्यापलीकडे असतो.

वेणीतल्या गजऱ्यासाठी

स्वत:ला इतकी सावरू नकोस. लोक सगळं आवरून तुझं सावरणं पाहत असतात.

जाणेही शिकवून जाते…

दहा दिवसांपासून हॉस्पिटलात असलेले बाबा अचानक आम्हाला सोडूनच गेले.

मैना राणी चतुर शहाणी…

गैरसमज असा असतो की, मैना म्हणजे पोपटाची पट्टराणी.

निष्पर्ण रानातलं स्वातंत्र्य…

वर्षांची अखेर जवळ आलीय. रानभर - केवढा हा पाचोळा!

नातीची आजी!

ती छोटीशी परी! गोड गुलाबी गाल! गोरी कांती! कुरळे केस! आणि तिचे छोटेसे भावविश्व!

डल मुलाची डायरी

ईश्वर अस्तिवात नाही याची जाणीव तीव्रपणे मला वारंवार होत गेली.

अ‍ॅण्टीसिपेशन

कुठेतरी अपेक्षाभंगाची थोडी भीतीही वाटत असते.

देणाऱ्याचे हात

काल दुपारी अंगणात उभा होतो. उन्हाने अंगण तापलं होतं.

मॉर्निग वॉक

सेवानिवृत्तीनंतर मीही मॉर्निग वॉकला जाऊ लागले.

एक पावसाळी दिवस

आज किती तरी दिवसांनी बेडरूमच्या खिडकीशी मी निवांतपणे उभी होते.

त्रिवार वंदन तुला…

उंटावरून शेळय़ा हाकणे : राजस्थानातल्या वाळवंटातले धनगर असे काम करतात.