ब्लॉगर्स कट्टा

आज माळ्यावर जुन्या सामानात काथवट दिसल्यानंतर आठवणीचे हे एक एक पदर उकलत गेले.

मला ते सर्व अनुभवायचे आहे. ते तुळशी वृंदावन डोक्यावर घेऊन चालायचे आहे.

‘विश्वास’, म्हणावे तर किती छोटा शब्द. पण सारे विश्व सामावण्याची ताकद असणारा.

रणरणत्या उन्हाच्या टोकदार झळा चुकवत मोर फांद्यांत विसावलेला.

ठाकूरद्वारच्या शाळेत आम्ही नववीच्या वर्गात होतो.

त्या प्रत्येक वस्तूतून येणारा आठवणींचा सुगंध मन उल्हसित करत होत्या.

समर्थ रामदास स्वामींनी मनाला ‘सज्जन’ म्हणून अगदी आंजारून गोंजारून उपदेश केला आहे.

अमेझॉन अन् फ्लिपकार्टचा जमाना आहे. सगळं काही एका क्लिकवर मिळतं.

त्या छोटय़ा कारला आता कुठेच जायचं नव्हतं.

एवढय़ात ‘काव काव’ ‘काव काव’ असा कावळ्यांचा एकच कलकलाट ऐकू आला.

अनेक प्रयत्नांनंतर फोनवर संपर्क साधल्याने बरे वाटले.

उजेडाची दिशा ज्ञान-विज्ञानाची असते. तुम्ही निरंजन घाटेंचं ‘संभव-असंभव’ पुस्तक वाचून बघा.