पडसाद : मन सुन्न झाले

हिंसेची योग्य कारणमीमांसा

‘लोकरंग’मधील (१२ जुलै) ‘हिंसेचे प्रतिध्वनी’ या अंजली चिपलकट्टी यांच्या लेखात हिंसा माणूस कशी, कधी सामान्य ठरवतो याचे विश्लेषण फार छान पद्धतीने केले आहे. या सर्वांविषयी समाजात हळूहळू जी बधिरता येत आहे ती भयावह आहे. पण लेखिकेने याची कारणमीमांसा खूप सोपी करून सांगितली आहे. लेख वाचतानाही काळजी वाटते की हे कसं आणि कधी सुधारेल.- डॉ. प्रतिभा जोशी, पुणे

भयाण वास्तवाची जाणीव

‘लोकरंग’मधील (१२ जुलै) ‘हिंसेचे प्रतिध्वनी’ हा अंजली चिपलकट्टी यांचा लेख वाचला. केवळ अप्रतिम, उद्बोधक आणि भयाण वास्तवाची जाणीव करून देणारा आहे. लेखातील शेवटचे दोन परिच्छेद सध्याच्या परिस्थितीची नेमकी जाणीव करून देणारे आहेत.- पांडुरंग पानगांवकर

हिंसावाढीचे उत्तर

‘लोकरंग’मधील (१२ जुलै) ‘हिंसेचे प्रतिध्वनी’ हा अंजली चिपलकट्टी यांचा लेख वाचताना वाढलेल्या हिंसेचे नॉर्मलाइजेशन का होत आहे याचे उत्तर शोधता आले. भवतालातून हिंसा दहशतीचे होणारे निरीक्षण, त्याची पुनरावृत्ती आणि अशा वर्तनाला मिळणारी प्रतिष्ठा यांचे तरुणांच्या मेंदूवर सखोल परिणाम होतात हे समस्येचे मूळ आहे. हिंसेला नैतिक अधिष्ठान देणे, याचे प्रमाण खूप वाढले आहे. बदलापूर लैंगिक शोषण केसमध्ये एन्काउंटर करून शासनाने तो विषय कायमचाच मिटवला असे समाजमन तयार करण्यात आले. लेखाच्या शेवटी समाजाची नैतिक अलिप्तता स्पष्ट मांडली आहे.- सुयोग अनंतराव झुटे