एक काकी अचानक माझ्याजवळ आल्या अन्…; सावलीने सांगितला भावुक प्रसंग, पंढरीच्या वारीबद्दल म्हणाली, “विठुरायाचं दर्शन…”

सावलीची भूमिका साकारणारी प्राप्ती रेडकर हिने पंढरपूर वारीचा आपला अनुभव आणि भावना व्यक्त करताना सांगितलं, “यावर्षी वारीचं माझं चौथं वर्ष होतं. मी स्वतःला खूपच भाग्यवान समजते, कारण असं म्हणतात ना, तुमची कितीही इच्छा असू दे, तुम्ही कितीही प्रयत्न करा, जोपर्यंत विठुरायाच्या मनात येत नाही, तोपर्यंत त्याच्या दर्शनाचा योग येत नाही. मला चार वेळा दर्शन मिळालं म्हणजे मी खरंच खूप भाग्यवान आहे.”

“सावळ्याची जणू सावली’ या मालिकेच्या पहिल्या वर्षाची सुरुवातच आम्ही विठुरायाच्या दर्शनाने केली होती. मागच्या वर्षी आम्ही वारीत चाललो आणि खूप छान दर्शनही घेतलं. त्या वेळी वारीमध्ये आमचं शूटही होतं. मला आधी वाटायचं, मी एवढी कशी चालणार? पण अनुभवाने सांगते, सोबतचे वारकरी खूप गोड आणि प्रेमळ स्वभावाचे असतात. वारीमध्ये शूट सुरू असताना पायी चालताना अजिबात थकवा जाणवला नाही. हे बळ विठुरायाच देतो, असं मला वाटतं. एवढं शूट, एवढं चालणं आणि भाविकांची प्रचंड गर्दी असूनही याही वेळेस मला मनसोक्त, डोळे भरून विठ्ठल माऊलींचं दर्शन लाभलं. त्यासाठी मी विठ्ठलाचे मनापासून आभार मानते. इतके आभार की ते व्यक्त करण्यासाठी माझ्याकडे शब्दच नाहीत.

“गेल्या वर्षी वारीत दिंडीत आम्ही शूट करत होतो. माझे आई-बाबा हरवले आहेत असा सीन होता. मी आणि सारंग आई-बाबांना शोधत होतो. मी वारकऱ्यांना विचारत होते, ‘माझे आई-बाबा कुणाला दिसले का?’ तेव्हा अनेक वारकरी स्वतःची दिंडी सोडून माझ्या आई-बाबांना शोधायला तयार झाले होते. नंतर आम्ही त्यांना हा शूटचा भाग असल्याचं सांगितलं. तेव्हा जाणवलं की वारकरी किती निर्मळ मनाचे असतात.”

शूटिंगदरम्यानचा एक भावनिक प्रसंग सांगताना प्राप्ती म्हणाली, “शूट सुरू असताना एक काकी माझ्याजवळ आल्या आणि अचानक माझ्या पाया पडल्या. मी त्यांना म्हटलं, ‘काकी, माझ्या पाया पडू नका.’ पण त्या इतक्या प्रेमाने म्हणाल्या, ‘सावली, तुझी भेट झाली आणि तुझ्यातच आम्हाला पंढरी दिसली. आता आम्हाला पंढरीला जायची गरज नाही.’ ही माझ्यासाठी खूप मोठी गोष्ट होती. ते ऐकून माझे डोळे भरून आले. आजही तो क्षण आठवला की खूप भावुक व्हायला होतं.”