अभिनय करत असूनही प्राजक्ता माळीने का सुरू केला दागिन्यांचा व्यवसाय? खुलासा करत म्हणाली…

या सगळ्याबरोबर प्राजक्ताने उद्योजिका म्हणूनही तिची वेगळी ओळख निर्माण केली आहे. तिचा दागिन्यांचा ब्रँड आहे. तिच्या ब्रँडमध्ये पारंपारिक दागिने असल्याचे पाहायला मिळते. प्राजक्ताने २०२३ मध्ये तिच्या प्राजक्तराज या ज्वेलरी ब्रँडची सुरुवात केली होती. तेव्हापासून तिच्या या ब्रँडला भरपूर प्रतिसाद मिळत असल्याचे पाहायला मिळत आहे. तीन वर्षे उत्तम प्रतिसाद मिळाल्यानंतर या वर्षी म्हणजेच २०२६मध्ये प्राजक्ताने तिच्या ज्वेलरी ब्रँडचे नाव बदलले आहे. तिने प्राजक्तराजवरुन प्राजक्तसाज असे नाव बदलले आहे. प्राजक्तसाज – Reviving Maharashtra’s Legacy’ असे हे बदललेले नाव आहे.

“१०० वर्षे आणि त्याहून जुने…”

प्राजक्ता माळीने नुकताच ‘एबीपी माझा’शी संवाद साधला. यावेळी तिला अभिनेत्री असताना व्यवसाय करावा, असे का वाटले? असा प्रश्न विचारण्यात आला. यावर ती म्हणाली, “महाराष्ट्राशी नाळ जोडलेला हा ब्रँड आहे. मराठी अलंकार आणि दागिने जे काळाच्या पडद्याआड गेले आहेत. त्यांना पुनरुज्जित करण्यासाठीच या ब्रँडची स्थापना झाली आहे. कारण- या ब्रँडमधील दागिने हे मराठी दागिने आहेत. १०० वर्षे आणि त्याहून जुने अशा दागिन्यांचा ब्रँडमध्ये समावेश केला आहे. लोप पावत चाललेले दागिने, ज्याची नावंही लोकांना माहिती नाहीत, वापरात नाहीत, असेच मराठी दागिने या ब्रँडमध्ये समाविष्ट केले आहेत.”

“मोठ्या प्रमाणात आर्थिक असुरक्षितता…”

पुढे अभिनेत्री असूनही व्यवसाय सुरू करण्याबद्दल ती म्हणाली, “आधीच अभिनेत्री, सूत्रसंचालक म्हणून प्रवास सुरू असताना ब्रँड सुरू करण्यासाठी दोन-तीन गोष्टी कारणीभूत ठरल्या. एकतर कलाकारांचं आयुष्य हे खूप परावलंबी आहे. मोठ्या प्रमाणात आर्थिक असुरक्षितता आहे. इतर गोष्टींबाबत सजग असल्यामुळे आणि वाचनामुळे मला हे लक्षात आले की ज्यांनी आर्थिक व्यवस्थापन केले नाही, बचत केली नाही, त्या कलाकारांची उतरत्या काळात काय अवस्था झाली. मध्ये करोना येऊन गेला, त्यावेळी औषधे, खाद्यपदार्थ यांना पर्याय नसल्याचे पाहायला मिळाले. मात्र, या सगळ्यात कलाकार हे सगळ्यात शेवटचा घटक असल्याचे लक्षात आले. मनोरंजन सुरू व्हायला सगळ्यात उशीर झाला. या सगळ्या गोष्टींमुळे मला असं वाटलं की आपण काहीतरी करायला पाहिजे. फक्त अभिनय क्षेत्रात काम करून जगणं अवघड आहे.”

प्राजक्ता पुढे असे म्हणाली, “याचबरोबर वॉरन बफे यांचा एक चांगला कोट माझ्या वाचनात आला होता. तो कोट असा आहे की कधीही एकाच उत्पन्नावर कधीही अवलंबून राहू नका. दुसरा उत्पन्नाचा स्रोत सुरू करण्यासाठी किंवा निर्माण करण्यासाठी गुंतवणूक करा. तर हे कुठेतरी मनात होतं. मला हे कलाकार म्हणून हे जास्त जाणवत गेलं आणि स्त्री म्हणूनही जास्त जाणवलं. कारण काय जो तुम्हाला खायला घालतो, जो तुमचा पोशिंदा असतो, तो तुमचं आयुष्य चालवतो. मग लक्षात आलं की आपल्याला जर एक स्वतंत्र, स्वाभिमानी व्यक्ती, कलाकार म्हणून, स्त्री म्हणून जगायचं आहे तर आर्थिक स्वावलंबन हे पाहिजेच.”

पुढे ती म्हणाली, “याबरोबरच, मी माझ्या शालेय जीवनात खूप ऐतिहासिक पुस्तके वाचली. बटाट्याची चाळनंतर मी थेट राजर्षि हे पुस्तक वाचलं. त्यानंतर छावा, संभाजी त्यानंतर काही पौराणिक पुस्तके वाचली. या सगळ्या ऐतिहासिक, पौराणिक गोष्टींमुळे माझी मराठी आणि महाराष्ट्राशी नाळ घट्ट जोडली गेली आहे. ज्या परिस्थितीमधून, ज्या स्थितीत आता आपण आहोत आणि आपण या सुस्थितीत असण्यासाठी, किती रक्त गाळलं गेलं आहे, याची मला जाणीव आहे. इतिहासात मी रमते. त्याचासुद्धा माझ्या मनावर परिणाम आहे आणि मी ज्वेलरी ब्रँड सुरू करण्याच्या घेतलेल्या निर्णयावर आहे. मला असं वाटतं की एक निर्णय होण्यासाठी अनेक गोष्टी त्यासाठी कारणीभूत ठरतात. तर या दोन-चार महत्त्वाच्या गोष्टी होत्या, ज्यांनी मला इथंपर्यंत आणलं की एकतर बिझनेस असला पाहिजे, दुसरं म्हणजे उत्पन्नाचा स्त्रोत असला पाहिजे. दागिने का, तर ते माझ्या प्रोफेशनशी सुसंगतही आहे. जे काळाच्या पडद्याआड जे दागिने चालले आहेत, ते पुन्हा आणले पाहिजेत, असा विचार हा ज्वेलरी ब्रँड सुरू करताना होता”, असे म्हणत प्राजक्ता माळीने तिने ब्रँड का सुरू केला याबद्दल सांगितले.