22 March 2019

News Flash

५८.  व्यूहरचना

एकनाथ महाराज सांगतात, ‘‘ज्यांपासूनि संत दूरी गेले। तेथें अनर्थाचें केलें चाले।

५७. श्रवणे उपजे सद्भावो

ज्यानं नुसत्या संकल्पानं या सृष्टीचं सृजन केलं, तिचं पालन केलं आणि तिचा संहारही केला, त्या कृष्णानं यदुकुळाच्या अंताचा निर्धार केला होता

५६. अवतारथोरी

ज्याची भेट होताच त्या भेटीत खंड पडत नाही. अर्थात क्षणोक्षणी त्याचं अस्तित्व असं कायमचं होऊन जातं की त्या भेटीला विरामच मिळत नाही.

५५. दे अनायासे निजसुख

‘‘श्रीकृष्णकीर्तिनामाक्षरें। रिघतांचि श्रवणद्वारें। भीतरील तम एकसरें। निघे बाहेरें गजबजोनि।।२७०।।’’

५४. भवसागरातली कृष्ण-नौका

आपली अवतारसमाप्ती झाल्यानंतरही जनांना भवसागर तरून जाण्यासाठी श्रीकृष्णानं आपल्या कीर्तीची नौका मागे ठेवली

५३. गायीमागची कृष्णपावलं

ती योग्य असेल, माझ्या हिताची असेल, तरच ती पूर्ण होईल, हा भावही मनात येतो.

५२. पाउलांचा माग

श्रीकृष्णाच्या मनात आलं की, माझ्या बळानं अतिप्रबळ झालेले हे यादव मी अवतार समाप्त केल्यानंतर अधिकच बलशाली होतील.

५१. अंताची सुरुवात

श्रीकृष्णाचं अवतरण होण्यामागचं एक कारण म्हणजे दुष्प्रवृत्त राजांच्या अधर्मभारानं पृथ्वी त्रासली होती.

५०. चांगल्यातून वाईट!

कर्मयोग महत्त्वाचाच, पण कर्मजाडय़ उपयोगाचं नाही.

४९. संगेचि सोडिला संगु

केवळ प्रारब्ध असेपर्यंत तो शत्रूपक्षात होता, पण मनानं सदैव कृष्णभावानं व्याप्त होता.

४८. गुण-दुर्गुण

रामावतार एकपत्नीव्रती होता, तर कृष्णानं सोळा हजार एकशे आठ स्त्रियांशी विवाह केला होता

४७. चित्तचोर

जगावर प्रेम करण्यात काय चूक आहे, असा प्रश्न आपल्या मनात सहज उमटतो.

४६. प्रेमावतार

माणसालाही जन्मभर प्रारब्धानुसारची सुख-दु:खं भोगावी लागतात आणि जन्मभर तो जी काही र्कम करतो त्यानुसार त्याचं प्रारब्धही घडत जातं.

४५. पूर्णावतार

श्रीमद् भागवताचा पाया असलेलं कृष्णचरित्र एकनाथ महाराज दहा ओव्यांत मांडत आहेत

४४. अगम्य पहा हो हरिलीला

एवढी अचाट कृत्यं जगासमोर उघडपणे करूनही त्यानं आपलं बाळपणाचं रूप काही सोडलं नाही!

४३. पाय देऊनी मनाचे माथा

आयुष्याची अखेर अगदी सात दिवसांवर येऊन ठेपल्याचं भान परीक्षितीला आहे.

४२. चिदाकाशीचा पूर्णचंद्र

शब्दार्थानं ज्ञान ग्रहण केलं, पण जाण वाढली नाही, तर त्या ज्ञानाला अर्थ नाही..

४१. कापूस आणि नागवेपण

परीक्षितीची अंतरंग वैराग्य आणि विवेकपूर्ण स्थिती पाहून शुकांना म्हणूनच आनंद वाटला.

४०. जीवन-भान

धर्माच्या नावानं माणूस रक्तपातही घडवतो, पण खरा धर्म जीवनात उतरवण्यासाठी स्वत:चं रक्त आटवायला तयार नसतो!

३९. धर्म आणि परीक्षिती

उलट परीक्षितीनं कलीचीच कोंडी करून राज्य केलं. रूपकार्थानंही या ओव्यांचा विचार करता येतो.

३८. भगवंताचं हृदगत्!

वंदनेनं भरलेल्या पहिल्या अध्यायात आता भागवताचा उगम प्रकट झाला आहे.

३७. अभेद जाहला अनंतु

थोडक्यात भक्तीला भाषेचं बंधन नाही, हेच नाथ सांगतात.

३६. आवडी होय भक्तु

अभावग्रस्त जीव परमभावाचा स्रोत असलेल्या सद्गुरूपाशी गेला आणि अभावाचाच अभाव झाला!

३५. अभावो भावेशी गेला

भक्त सद्गुरूकडे जातो, पण ते जाणं खरं मात्र पाहिजे.