‘मी विचार करतो, म्हणून मी आहे..’ असे फ्रेंच गणितज्ज्ञ, तत्त्ववेत्ता देकार्त म्हणाला होता.
महाराष्ट्रातील संतांनी समाजाचे भले केले की नाही, हा विचारला जाणारा प्रश्न जुना आहे.
लेखक-कवींची ही सनावळ आणखी वाट्टेल तेवढी वाढवता येईल. पण आपला हेतू तो नाही.
या काव्यसंग्रहांतील काही पुस्तकांची पहिली आवृत्ती प्रसिद्ध झालेली पार अगदी १९६१..१९६३ मध्ये.
ऑक्सफर्ड युनिव्हर्सिटी प्रेस ही प्रकाशन व्यवसायातील एक मातब्बर प्रकाशन संस्था.
अशी चिंता राजवाडे यांना वाटून जवळपास ९० वर्षे झाली आणि मराठी अजून जिवंत आहे.
अगदी आत्ता आत्ता या संस्थेने निर्णय घेतला तो इतर साहित्याच्याही प्रकाशनाचा.
शेक्सपीअरचा विषय आलाच आहे वरती तर उदाहरणार्थ, शेक्सपीअर ‘गे’ होता..
काश्मीरमधील साहित्यिकांची परंपरा तशी खूप जुनी आणि मोठीही.
इतकी मोठी ताकद असलेल्या या वक्र रेषांबाबत म्हणूनच विद्यार्थिदशेपासून ओळख होणे महत्त्वाचेच.
भवतारक कान्हा वेगी भेटावा यासाठीची त्यांच्या मनातील जी ओढ आहे,
कुमारवयातील मुले ही पुस्तके मूळ स्वरूपात वाचण्याची शक्यता कमी.
