12 July 2020

News Flash

सुट्टीचं टाइमटेबल

करोनाच्या साथीमुळे आपण सर्वजण गेले जवळजवळ दीड महिनाभर घरात अडकून पडलो आहोत.

मी.. हिममानव पाहिलेला माणूस!

आम्ही मित्रांनी माऊंट एव्हरेस्टच्या दिशेने कूच केली.

चित्रांगण : बनवा स्वत:चं चित्ररूप

आपण स्वत:ला एक चित्ररूप देऊ शकतो.

करोना आणि मासे

मत्स्यनगरीत पापलेटबाई आजकाल काहीशा संभ्रमित होत्या.

जा ना रे करोना

करोनाचा राक्षस आला आपल्या दारी बसूया घरी, नाहीतर पडेल तो भारी...

सोडु घर न आम्ही बहु प्रयासी।

भारतात करोना व्हायरसमुळे स्थानबद्धता जाहीर झाली आणि मनवा व ओमला आईने स्थानबद्धतेबाबतची अनेक उदाहरणं दिली.

मनमैत्र : लॉकडाऊनमधील गमतीजमती

घाबरू नका मंडळी, मी काही आज करोनावर लेक्चर देणार नाही हं तुम्हाला!

चित्रांगण : निसर्गाशी मैत्री

कसोटीचे प्रसंग येत राहतात आणि माणूस म्हणून त्यातून शिकण्याची, वाढण्याची संधी सोडायची नसते.

लढू व जिंकू

मुलांनी आपल्या कल्पनाशक्तीतून करोनाबाबतचे भारतातील चित्र अचूकपणे रेखाटले आहे

आभाळ आणि फूल

फूल म्हणाले, ‘‘आभाळा रंग माझे पहा जरा!’’...

हात धुवा वारंवार..

आजीची तब्येत चांगली आहे, पण या करोना व्हायरसने धुमाकूळ घातलाय ना! संसर्ग पसरायला नको म्हणून ही खबरदारी.’’

मनमैत्र : परीक्षेशी करा मैत्री!

परीक्षेशी मैत्री करायची असेल तर अभ्यासाचं अवाजवी ओझं आणि भीती आपल्याला दूर करावी लागेल

चिंकूचे मित्र

चिंकूला बघितल्यावर ती झाडावरून सरसर खाली आली आणि त्याच्याशी बोलायला गेली.

चित्रांगण : मूठभर निसर्ग

मी लहान होते तेव्हा माझ्या घरापुढे मोठं अंगण होतं.. अंगण म्हणजे मोकळी जागा.

ती रंग खेळते

सोनाली कामाला निघालेली बघून आई उठली आणि म्हणाली, ‘‘चाय करते, पिऊन जा.’’

मनमैत्र : ‘तुलनेचा व्हायरस नको रे बाबा!’

‘‘नाही गं! खरं आहे तुझं. पिंकीच्या जास्त मार्काचा अर्थ मी कमी आहे असा अजिबातच होत नाही.

देणाऱ्याचे हात..

सोसायटीतील लोकांना अगदी माफक किमतीमध्ये त्यांचे स्टॉल लावता यायचे. यंदा यश आणि जयने मिळून स्टॉल लावला होता.

चित्रांगण : कलेतून कला

अनेक विषयांप्रमाणेच ‘कला’ ही आपल्या दैनंदिन जीवनाचाच एक भाग आहे.

चांदोमामाची सुट्टी

रोज आपलं रात्री उगवायचं, मग मावळायचं आणि पुन्हा उगवायचं. तेच तेच काम करून त्याला कंटाळा आला होता.

मनमैत्र : सकारात्मक आणि नकारात्मक विचार

मागच्या वेळी मी सांगितलेली सकारात्मक विचारांची गोष्ट वाचून मला माझ्या भाचीने लगेचच एक शंका विचारली

‘विवेके क्रिया आपुली पालटावी’

. केव्हा, कुठल्या गोष्टीला किती वेळ द्यायचा हा ‘विवेक’ हवाच.’’ आजीचा राग उफाळून आला होता.

चित्रांगण : खिडकीची गोष्ट!

गावाकडे जातानाचा प्रवासही हवाहवासा असायचा आणि रेल्वे किंवा बसमधली ती ‘खिडकीची जागा.’

बिस्वाचा डब्बू

टऽण टऽण घंटा झाली तसे जोरात आवाज करत पोरं शाळेबाहेर पळाली. पाचवीतला बिस्वा मात्र फळ्याजवळ उभा राहून गणितं सोडवत होता.

मनमैत्र : सकारात्मक विचार करा

माझ्या ९वीच्या स्पर्धाच्या वेळेस घडलेला एक किस्सा मला एक वेगळीच शिकवण देऊन गेला.

Just Now!
X