15 December 2019

News Flash

चेतनादूत

आमच्या यवतमाळ जिल्ह्य़ाची ‘चेतनादूत’ म्हणून जिल्हा प्रशासनाने शिरीनची निवड केली.

डोळस जबाबदारी

अद्वैत येत्या जानेवारीमध्ये संगीतविशारद ही पदवी मिळवेल.

होऊनिया आधार..

प्रथमेशमुळे माझी इच्छाशक्ती अधिकच प्रबळ झाली आणि मी दुखण्यातून बाहेर पडले.

पुनर्जन्म

ऋषिकेशला दहा दिवसांनी घरी आणले. डॉक्टरांनी सांगितल्याप्रमाणे आम्ही करत गेलो.

तारणहार ठरलेलं शिक्षण

तिचे भाऊ, बहीण शाळेत जातात हे पाहून तिलाही अभ्यास, शाळा यांची आवड निर्माण झाली होती.

कसोटी संयमाची, चिकाटीची!

सुरुवातीला प्रणयला सामान्य शाळेत म्हणजे प्ले ग्रुप, नर्सरी व किंडर गार्डनमध्ये प्रवेश दिला

मी ‘घडत’ गेले

जन्मापासून जगण्यासाठी सुरू झालेली साईची लढाई अजूनही सुरूच आहे.

‘‘आता रडायचं नाही.. लढायचं!’’

अमरने सीपीटी (कॉमन प्रोफिसिएन्सी टेस्ट- सीए साठीची परीक्षा) पास होऊन आयपीसीसी चालू आहे.

लक्ष्मीची सक्षम पावले

उमरग्यातून मी सोलापूरला लग्न होऊन टॅक्सीचालक असणाऱ्या संजय शिंदे यांची पत्नी म्हणून आले.

स्वमग्नतेतून स्वावलंबनाकडे!

स्वमग्नता म्हणजे मतिमंदत्व नव्हे. या मुलांचा आयक्यू (इंटेलिजंट कोशंट) हा चांगला असतो.

जगणं नव्हे विरघळणं..

एकविसाव्या वर्षी लग्न, मनासारखा जोडीदार, नव्या नवलाईचे दिवस त्यातच बाळाच्या येण्याची चाहूल लागली.

खुद से जितने की जिद है

आज आफ्रिदकडे पाहिलं की वाटतं खरंच आपण ‘तो’ निर्णय घेतला नाही हे किती चांगलं केलं.

श्रद्धा तेथे मार्ग!

  तान्ही असताना जर ती खूप रडायला लागली तर फ्रॅक्चर झाले असण्याची शक्यता असू शकते, असे डॉक्टरांनी सांगितले होते.

‘आकाशा’ला गवसणी

आज आकाशला लांबून कुणी पाहिले तर तो सामान्य मुलगा नाही हे लक्षातही येणार नाही.

किनारा तुला पामराला..

लहानग्या अनुराधाच्या पाठीवर ६ जानेवारी १९९८ रोजी स्वप्निलचा जन्म झाला आणि आमचं चौकोनी कुटुंब तयार झालं.

चिवट खेळाडू

प्रणव २०२० मध्ये होणाऱ्या पॅरालिंपिकमध्ये सहभागी होण्यासाठी प्रयत्न करत आहे.

अंधत्वही झाले खुजे

पप्पांनी तिचं नाव काय ठेवायचे हे आधीच ठरवून ठेवलं होतं.. अनुजा!

बहिरेपणावर मात

आमच्या घरात १ जुलै २००४ रोजी एका गोड बाळाचं आगमन झालं.

देही मी परिपूर्ण, तरीही..

लहानपणी हातात पेनही धरू न शकणारा समीर आज चांगली चित्रं काढतो.

अंधत्वाकडून वैचारिक डोळसपणाकडे

१९९२ मध्ये मनश्रीचा जन्म झाला तेव्हा ती दृष्टिहीनच होती.

तिची कहाणीच वेगळी 

 मनालीच्या दोन्ही पायांतील संवेदना पूर्णपणे लोप पावून तिचे दोन्ही पाय लुळे पडले होते.

हवा थोडा संयम, चिकाटी नि जिद्द!

तिच्यासाठी आणि पालक म्हणून आमच्यासाठीही!

Just Now!
X