19 July 2018

News Flash

ऐहिक अभ्युदयाकडे दुर्लक्ष का?

श्रमण, भक्ती आणि वैदिक या धारांच्या समन्वयवादी संयोगाने हिंदू हा पंथ-समुच्चय निर्माण झाला.

पुढारलेल्यांची पुण्याई

औद्योगिक क्रांती होण्यामागे ग्रीकांचे तत्त्वज्ञान हाही महत्त्वाचा घटक आहे.

रोबोंच्यात स्व-आकांक्षा उद्भवतील?

जाणिवेचे स्वरूप काय आहे? हा सध्या सर्वाधिक महत्त्वाचा प्रश्न बनला आहे.

नेतृत्व की नुसतेच प्रतिनिधित्व?

वकिलाने अशिलाची, जी असेल ती, बाजू लावून धरायची असते.

भावविश्व-सुधारणा भावविश्वातूनच!

तंत्रे वापरून साधन-सुसज्जता वाढवण्यासाठी, वस्तुविश्वाचे विज्ञानच लागेल.

शहाणेपणा : सुवृत्तींमधील समतोल

नायक विरुद्ध खलनायक अशी कथा फार सुटसुटीत असते.

‘डायलेक्टिक्स’ : वैचारिक पूर्वपीठिका

संघर्ष (स्ट्रगल) उफाळल्यामुळे ते पुढे नेणाऱ्या दिशेने, म्हणजे बलवानांना क्षीण करत व बलहीनांचे बल वाढवत, सरकू शकते.

तंत्र व मानव्य : विद्यांमधील दुभंग

तांत्रिक-प्रगती स्वयंभूपणे होतच राहिली आहे. नवमार्गशोधन (इनोव्हेशन) हा मानवी स्वभावच आहे.

नोटा-बदली : पूर्वतयारी हवी होती

जन-धन खाती उघडून बँकीकरण तळापर्यंत पोहोचवणे हे पाऊल नक्कीच स्वागतार्ह होते.

संधीच्या समतेसाठी सक्षमीकरण

पळण्याच्या स्पर्धेत बाहेरील कक्षेतून पळणाऱ्यांना पुढे स्टार्ट देऊन, कापायचे अंतर समान केले जाते.

कॉस्ट + ५० % : फसवे आश्वासन

किंमत-विमा योजना किंवा अगोदरच रोख मदत देऊन संरक्षण पुरवणे हे अद्याप झालेलेच नाही.

उपयोगमूल्यातील ‘अ-गण्य’ वरकड

ग्राहकाला पडणाऱ्या खरेदी किमती नोंदल्या जातात.

झिरपा, ओसंडणूक व सायफन

भारताचा रेशो वाईट असण्याला भांडवलसघनता हे कारण नसून चक्र स्लो चालणे हे कारण आहे.

वर्गीय-प्रवृत्ती नव्हे;‘प्रवृत्ती-वर्ग’

माणूस जीवनाच्या निरनिराळ्या प्रांतांत ज्या भूमिकांमध्ये असतो त्याही एकाच स्तराच्या असतील असे काही नसते.

पातळीगणिक मॅक्रो/मायक्रो व्ह्यू

मायक्रो/मॅक्रो अशा दोनच दोन पातळ्या नसून प्रत्येक पातळीकडे दोन्ही व्ह्यूजनी बघता येते.

लेखमालेची भूमिका व आढावा

सध्या विविध रंगांत पण प्रतिक्रियावादी असा जो विकासाला विरोध करणारा (प्र)वाद पसरला आहे

भूसंपदा, युद्धसंस्था व बलश्रेणी

शेती-जमीनदारी आणि मध्ययुगीन संकृती हा मानवाच्या जीवनातील सर्वात दुष्ट काळ होता.

श्रमसंधी: विकासपूर्व व विकासोत्तर

 श्रम करणे म्हणजे रोजगार नसून आपले श्रम कोणाला तरी परवडणे म्हणजे रोजगार असतो.

श्रम-‘विक्रय’ हेच शोषणाचे मूळ?

मार्क्‍सच्या काळात औद्योगिक क्रांती प्राथमिक अवस्थेत होती.

हीसुद्धा उत्पादक-योगदाने नव्हेत?

ओघांना व टप्प्यांना एकमेकांशी जोडण्याचे काम व्यापारी आणि दुकानदार करत असतात.

श्रमांतील क्लेश व आत्मवियोग  

श्रमाला, श्रमिकाच्या दृष्टीने एक ऋण-उपयोगमूल्य असते, ही सर्वमान्य कल्पना आहे.

उत्पादकता: गुणाकाराने चमत्कार

‘फले’ अन्यफलांचा ‘स्रोत’, हा ‘गुणाकार’

मूल्य-दुविधा आणि इष्टतमीकरण

दुविधाजनक प्रश्नांना, हे नाही तर ते, असे उत्तर सहसा नसते.

एन्ट्रॉपी : वाहत्या गंगेत हात

आपला सूर्य जळत आहे आणि त्याचबरोबर तो विझतही जात आहे हे एक अटळ वास्तव आहे.