17 December 2017

News Flash

४९७.  तदाकार

समर्थ रामदास १६९व्या श्लोकात म्हणतात

४९६. घडण

मीपणाच्या अहंभावाने देहबुद्धीच वाढते

४९५. भोजन

सृष्टीच्या आधीपासून त्या हरीबरोबर हा शेष होता.

४९४. जाणता मूर्ख!

. एका श्लोकात समर्थानी ‘जनी जाणता’ हा शब्द वापरलाच आहे.

४९३. तया सांडुनि!

सद्गुरूकडून ज्ञान ऐकलं आणि अनुभवलं तरी सहज नित्य अनुभव म्हणून ते लगेच  मुरत नाही.

४९२. अंतरीची खूण

‘भोग’ जसं खरं समाधान देत नाही, तसाच ‘त्याग’ही  खरं समाधान देत नाही.

४९१. योग आणि भोग

हे समाधान योगयागानंही लाभत नाही.

४९०. समाधान-योग

अध्यात्माच्या वाटचालीत उच्च तात्त्विक बोध ऐकतानाही आतमध्ये काहीच पालट होत नाही.

४८९. सज्जनयोग

आपलं परमात्म्यावर, अध्यात्मावर किंवा त्या सत्यावरही खरं प्रेम नसतं.

४८८. शोध आणि बोध

संतजनांचा बोध जो ऐकतो, त्याच्या मनात या शोधाची एक पृष्ठभूमी तयार झाली असते.

४८७.  विश्वास आणि मुक्ती : २

खरें शोधितां शोधितां शोधताहे।

४८६. विश्वास आणि मुक्ती : १

ब्रह्मा-विष्णु आणि महेश हे या सृष्टीचे तीन प्रमुख घटक आहेत.

४८५. रंग-संगती : २

या श्लोकात काही रंगांचा उल्लेख आहे आणि त्यात काही संकेतही आहे.

४८४. रंग—संगती

हाडामांसाच्या देहाच्या डोळ्यांनी ते व्यापक तत्त्व आकळणार नाही.

४८३. शब्द-रवंथ

जगीं पाहतां चर्मचक्षीं न लक्षे।

४८२. वर्णनातीत

सद्गुरू हाच परब्रह्मस्वरूप कसा आहे

४८१. आधार

निराकार आधार ब्रह्मादिकांचा।

४८०. अनंताचा शोध

जीव त्याचाच अंश असल्याने आनंदमयच आहे,

४७९. विवेकाभ्यास : २

निदान योग्य काय याबाबत मनाची गफलत तरी होऊ नये.

४७८. विवेकाभ्यास : १

समर्थ रामदास ‘मनोबोधा’चा मागोवा आपण गेले २२ महिने घेत आहोत

४७७. विषय-पाश

सदा वीषयो चिंतितां जीव जाला।

४७६. पुढचं पाऊल

आपल्याला रुचेल ते सांगणाराच आपल्याला अधिक भावतो.

४७५. अविद्यागुण

अविद्यागुणें मानवा ऊमजेना।

४७४. त्रिवार सत्य

पहिलीपासून नव्हे, बालवाडीपासूनच मुलाला शिक्षक लागतो.