ज्येष्ठ अभिनेते बाळ कर्वे यांचं निधन झालं आहे. एकेकाळी गाजलेल्या चिमणराव या मालिकेतील गुंड्याभाऊ हे पात्र जगणारे आणि त्या भूमिकेमुळे प्रसिद्ध झालेले अभिनेते बाळ कर्वे हे आता काळाच्या पडद्याआड गेले आहेत. बाळ कर्वे यांचं आज सकाळी १०.१५ च्या सुमारास निधन झालं अशी माहिती त्यांच्या कन्या स्वाती कर्वे यांनी माध्यमांना एका पोस्टद्वारे दिली आहे.

गुंड्याभाऊ हे बाळ कर्वेंनी साकारलेलं पात्र विशेष गाजलं

बाळ कर्वे यांचा जन्म २५ ऑगस्ट १९३० ला झाला होता. त्यांनी चिमणराव मालिकेत केलेली गुंड्याभाऊ ही भूमिका लोकांच्या मनात आजही घर करुन राहिली आहे. ही मालिका १९७९ मध्ये प्रसारित झाली होती. मात्र या मालिकेतून गुंड्याभाऊ साकारणाऱ्या बाळ कर्वेंना लोक गुंड्याभाऊ या नावानेच हाक मारु लागले होते. गुंड्याभाऊ या पात्राने मिळवून दिलेली ओळख इतकी आहे की आजही विलेपार्ल्यातून फिरताना लोक गुंड्याभाऊ म्हणूनच मला ओळखतात, असे कर्वे एका मुलाखतीत म्हणाले होते.

बाळ कर्वे यांनी विविध नाटकांमधून केला अभिनय

गेली अनेक दशके कलाक्षेत्रावर आपला ठसा उमटवणाऱ्या बाळ कर्वे यांनी विजया मेहता आणि विजया जोगळेकर-धुमाळे यांच्या मार्गदर्शनाखाली आपल्या नाट्य प्रवासाची सुरुवात केली. लालन सारंग यांच्याबरोबर ‘रथचक्र’, ‘तांदूळ निवडता निवडता’, भक्ती बर्वेंबरोबर ‘मनोमनी’, ‘आई रिटायर होते’, डॉ. गिरीश ओकांबरोबर ‘कुसूम मनोहर लेले’ अशी नाटके केली. रंगभूमीवरचा त्यांचा हा आजवरचा प्रवास अविस्मरणीय ठरला. भारतीय टीव्ही मालिकांची नांदी देणारी चिं. वि. जोशी यांच्या ‘चिमणराव’ या मालिकेत त्यांनी गुंड्याभाऊंची भूमिका छोटय़ा पडद्यावर साकारली होती. हाती विनोदाचा सोटा घेऊ न गुंड्याभाऊने रसिकांच्या मनावर कब्जा मिळवला. मिळालेल्या संधीचे सोने कसे करावे याचे उत्तम उदाहरण म्हणजे त्यांनी साकारलेला गुंड्याभाऊ. खरंतर या भूमिकेसाठी ज्येष्ठ अभिनेते शरद तळवलकर यांचे नाव विचारात होते, पण काही कारणाने हे घडले नाही आणि ही भूमिका बाळ कर्वे यांना मिळाली. त्यांनी ती भूमिका अजरामर केली.

किलबिलचे दिवस

बाळ कर्वे यांचे खरे नाव ‘बाळकृष्ण’. पण पूर्ण नाव घेण्याऐवजी नुसतेच ‘बाळ’ म्हणू लागले आणि पुढे हेच नाव रूढ झाले. ‘कॉलेज ऑफ इंजिनीअिरग पुणे’ येथून ते‘स्थापत्य अभियंता’ झाले. त्यानंतर ते मुंबई महानगरपालिकेत स्थापत्य अभियंता म्हणून नोकरीला लागले. त्यांनी बत्तीस वर्षे नोकरी केली. नोकरीच्या निमित्ताने ते मुंबईत पार्ल्यात एका नातेवाईकाकडे राहात होते. त्याच ‌इमारतीत सुमंत वरणगांवकर राहायचे. ते रंगभूमीशी संबंधित होते. नाटकाची आवड असल्यामुळे त्यांची मैत्री झाली आणि दोघांनी मिळून ‘किलबिल बालरंगमंच’ अशी छोटीशी संस्था स्थापन केलीआणि त्तिच्यासाठी ते बालनाट्ये बसवू लागले.