20 September 2019

News Flash

१८३. आनंदरूप

पाण्यातली मासोळी बाहेर जमिनीवर पडली तर तडफडू लागते आणि पाण्यात टाकताच तडफड संपते.

१८२. एकात्मता

‘मी’च्या भ्रामक सत्तेनं स्वतंत्र अस्तित्व जोपासू पाहतं, पण अखेरीस एकाच चैतन्य शक्तीत लयही पावतं

१८१. ‘मी’ आणि ‘तू’

अनंत मोहग्रस्त कर्मानीच आपलं प्रारब्ध घडलं आहे, हे जाणवतं

१८०. अद्वैत

आईनं मारलं तरी ते आईलाच बिलगतं. उच्च-नीच, आप-पर ही जाणीवच त्याला नसते. त

१७९. आहाराभ्यास

कुटुंबाच्या पालनपोषणाची जबाबदारी आहे, तर तीदेखील योग्य रीतीने पार पाडणे हे कर्तव्यच आहे

१७८. कामनाश्रय

अध्यात्माच्या मार्गावर वाटचाल सुरू झाली असताना ते तणाव हळूहळू ओसरू लागतात.

१७६. भ्रम-भोवरा

निजण्यासाठी मुलायम गाद्या घातलेला पलंग देतात. त्याचे हात-पाय चेपतात

१७५. शब्द-भ्रम

अध्यात्माच्या मार्गावर येईपर्यंत परमार्थ काय, ते आपल्याला माहीत नव्हतं.

१७४. अदृश्य गळ

अर्थात, ते भोग भोगत असतानाही त्यात लिप्त होत नाही, मनानं अडकत नाही.

१७३. देह-भान

मनाला भावत असलेल्या एखाद्या देवाच्या सगुण रूपात हा ‘तू’ शोधण्याचा प्रयत्न सुरू असतो.

१७२. मोह-परीक्षा

पद अगदी लहानसं म्हणजे ४९ ओव्यांचं आहे, पण त्यावर वर्षभर लिहिता येईल इतकं ते अर्थगर्भ आहे.

१७१. भक्तमय भगवंत

जो सर्व तऱ्हेच्या संकुचित मानसिक बंधातून सुटला आहे तोच निरभिमानी होतो.

१७७. वैराग्याभ्यास

जे अन्न परमात्मप्रेमाच्या भावनेत रांधलं जात असतं, ते सर्वाथानं सात्त्विक असतं.

१७०. अकर्त्यांचं कर्तृत्व

देहभावामुळेच आपण स्वत:ला कर्ता  मानतो. अर्थात कर्तेपणाचा अहंकार बाळगतो.

१६९. सुवर्ण-श्वान!

उत्तम भक्ताची लक्षणं सांगणाऱ्या अनेक ओव्यांना स्पर्श न करता आता आपण पुढे जात आहोत.

१६८. पूर्णतृप्ती

मन जेव्हा मनपणानं उरत नाही, तेव्हा ‘मी’देखील उरत नाही.

१६७. भव-प्रभाव

अशाश्वतातून शाश्वत सुख मिळविण्याची आपली धडपड असते आणि अशाश्वत हे अशाश्वत आहे, याचं स्मरणही अधेमधे असतं.

१६६. बंधाचे पंचायतन!

मृगजळात बसलेला जणू त्या जळानं स्नान करीत आहे

१६५. मृगजळाचं स्नान

पाहणाऱ्याला ते स्नान करताना दिसले तरी ते मृगजळाचं स्नान असल्यानं ते कोरडेच असतात.

१६४. भेदाचं मूळ

जो सामान्य भक्त आहे त्याच्या मनात तर भक्तीची आणि भक्ताची एक प्रतिमाच तयार असते.

१६३. प्रतिमा-भंग

उत्तम आणि मध्यम भक्तांची लक्षणं सांगून झाल्यावर कवि नारायण आता प्राकृत म्हणजे सामान्य भक्तांची लक्षणं सांगू लागतो.

१६२. तुपाच्या कण्या

साक्षात्कारी सत्पुरुषाची स्थिती मात्र तशीच असेल, असं नाही.

१६१. उत्तम भक्त

भगवंत व्यापक आहे, त्यामुळे त्याची भक्ती करणाराही अंतरंगातून व्यापक होत जातो.

तत्त्वबोध : आत्म-ज्योती नमोऽस्तुते!

देवघरात दिवा लावून जी प्रार्थना केली जाते ती आपण अनेकांनी अनेकवेळा लहानपणापासून ऐकली आहेच.