17 December 2018

News Flash

पंजाब दा पुत्तर

आमची गेल्या साठ वर्षांची दोस्ती; पण या वाढदिवसाच्या निमित्ताने मी त्याला कितीतरी वर्षांनी भेटलो.

हरफनमौला

हरीभाईची आणि माझी पहिली भेट झाली ती आमचे फॅमिली फ्रेंड बी. आर. चोप्रासाहेबांकडे! आमचा ‘पाकिजा’ रिलीज झाला होता.

मुलायम आवाजाचा धनी

१९६६ साल असावं ते. आमच्या एका मित्राच्या घरी त्याच्या आमंत्रणावरून आम्ही दोन-तीन कुटुंबंच जमलो होतो.

दिलखुलास संगीतकार

रवीजी, ‘वचन’नं मुंबईतील चित्रपट जगतात एका नव्या संगीतकाराचा उदय झाला

मोठी माणसं!

तिथल्या समुद्रकिनाऱ्यावर फक्त एकांत हवा असणारी जोडपी येत असत किंवा एकांत जरुरीचा असणारी सृजनशील मंडळी येत असत.

कष्टाळू जीतेंद्र

आपल्या मर्यादांची जाणीव असणारा कलावंत आहे तो. आपल्या मर्यादा हेच आपलं सामर्थ्य आहे, हेही त्याला निश्चित ठाऊक आहे.

सिर्फ नामही काफी है।

‘‘हे आमच्या ‘मदर इंडिया’चे हिरो.’’ मी त्यांना खाली वाकून व पायाला हात लावून नमस्कार केला.

‘मुघल-ए-आझम’चं ध्यासपर्व

हिंदी चित्रपटांतली सर्वश्रेष्ठ निर्मिती म्हणजे ‘मुघल-ए-आझम’!

‘पाकीजा’चे दिवस..

१९६९ च्या सुमारास माझा एक हिरेव्यापारी मित्र- धीरूभाई शहा माझ्याकडे आला.

राजस फकिरी

केदारजी कोणातही मिसळत नसत. आपण बरं, आपलं काम बरं असा त्यांचा स्वभाव. पण माझ्या पापाजींचे ते खास मित्र होते.

माझा लेखक मित्र

दादर स्थानकाच्या पश्चिम भागातला कबुतरखाना असतो. दादरच्या चाळी असतात, जुनी पाटीलवाडी असते आणि सिद्धिविनायकाचं मंदिर असतं.

आदरातिथ्याचे प्रणेते

‘‘कुलवंत, एक लक्षात ठेव. कधीही स्वत:ला छोटा मानू नकोस. छोटी स्वप्ने पाहू नकोस. छोटा विचार करू नकोस.

अर्ध्यावरती डाव मोडला..

किशोरचं व्यक्तिमत्त्व काही वेगळंच घडवून देवानं त्याला पृथ्वीवर पाठवलं होतं.

हृदयरोगी हृदयसम्राज्ञी!

अताउल्लाखान भाग्यवान होता. त्याचा शब्द न् शब्द ऐकणारी मुलगी त्याला लाभली होती. त्या मुलीनं बापासाठी सर्वस्व दिलं होतं.

स्वप्नपक्षी.. मधुबाला!

आणि जेव्हा मी ‘नीलकमल’च्या शूटिंगच्या वेळी मधुबालाला पाहिलं.. आणि पाहतच राहिलो

ये है मुंबई  मेरी जान : निखळ  मैत्र

अत्यंत गरीब परिस्थितीतून अतिशय कष्टानं वर आलेले सुशीलजी म्हणजे ‘उत्तम कष्टांना उत्तमच फळं येतात’ या उक्तीचा नमुना.

चंदन-मंजूची प्रेमकहाणी

काही माणसं एकमेकांसाठीच जन्माला आलेली असतात, पण ती एकत्र राहू शकत नाहीत असा काहीसा दैवदुर्विलास असतो. 

खुदा का पाक बंदा

‘‘त्यांचा स्वभाव जितका निर्मळ, तितकाच त्यांचा आवाजही निर्मळ!’’

..स्मृती ठेवूनी जाती

मी गेलेल्या दिवसांविषयी गळे काढणारा माणूस नाही. मला ते आवडतही नाही.

त्या  दोघी..

मी जिने चढून आमच्या घरी चाललो होतो, तोच एक माणूस जिने उतरून खाली येत होता.

मुंबई : २६ जुलै २००५

परवा मी लोणावळ्याला मोटारीने चाललो होतो. कार भराभरा मार्गक्रमण करत होती.

अप्सरा..

‘‘सरदारजी, एक नवी मुलगी गीताने सुचवलीय. एकदम फटाका आहे!

स्वयंप्रकाशी व्यक्तिमत्त्व

‘‘यार, आज शाम को क्या कर रहे हो?’’

नि:स्पृह बुटासिंग

‘‘वीर, तुसी क्या कर रहे हो? मैंनू तुहाडेनाल गल करनी है?’’